ย้อนกลับมานึกถึงเรื่องราวในวันคลอดสักหน่อย

วันเสาร์ที่ 20 มิย. 52 ตอนเย็น 16.00น. แม่มีนัดตรวจก่อนกำหนดผ่าคลอดในวันที่ 24 มิย.52 แม่ไปหาหมอกับอากง อาม่า และปาป๊าที่รพ.ธนบุรี1 แม่เริ่มรู้สึกว่ามีอาการผิดปกติเกิดขึ้นแล้ว คุณหมอตรวจภายในให้บอกว่าช่องคลอดเปิด 2 ซม.แล้วไม่เกินคืนนี้หรืออย่างช้าพรุ่งนี้เจ็บท้องคลอดแน่เลย ทุกคนเลยตัดสินใจให้คุณหมอผ่าคลอดคืนนั้นเลยเพื่อแม่กับหนูจะได้ปลอดภัยที่สุด เพราะแม่คลอดหนูตามธรรมชาติไม่ได้ เพราะหนูไม่ยอมกลับหัวทั้งๆๆที่แม่ก้อลุ้นหนูเพราะอยากคลอดหนูแบบธรรมชาติ

แม่รู้สึกหลายอย่างมากทั้งตื่นเต้น กังวล เพราะแม่ไม่เคยผ่าตัดหรือนอนโรงพยาบาลมาก่อนเลย แต่แม่พยายามเข้มแข็งเพราะแม่กำลังจะต้องทำหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่และสำคัญที่สุดเพื่อหนู

แม่ไม่ได้กลับบ้านไปเก็บของที่เตรียมไว้เพราะไม่มีเวลาต้องเตรียมคลอดแล้ว ปาป๊ากับอาม่ารีบกลับมาเตรียมของใช้ส่วนอากงก้อกลับมาฟังข่าวที่บ้าน แม่รอที่ห้องรอคลอดคนเดียวมีพยาบาลคอยดูแลจนประมาณ1ทุ่มครึ่งปาป๊ากับอาม่าก้อมาอยูเป็นเพื่อน เวลา 20.40น.แม่ก้อถูกพาไปที่ห้องรอผ่าตัดล่ะ ความกลัวทำให้แม่น้ำตาไหลจนอาม่าดุว่าห้ามร้องไห้เด็ดขาด หลังจากนั้นแม่พยายามทำใจให้เข้มแข็งขึ้นเองในใจท่องแต่นะโมทั้งท่องถูกรึเปล่าก้อไม่รู้ ประมาณ21.30น.แม่ก้อเข้าไปเตรียมตัวในห้องผ่าคลอดแล้วล่ะ แต่ทุกอย่างเริ่มดีขึ้นต้องขอบคุณคุณหมอวิสัญญีที่คอยพูดคุยให้กำลังใจแม่ตลอดตั้งแต่ก่อนเข้าไปห้องคลอดจนถึงวินาทีที่สำคัญที่สุดทุกวินาทีแม่พยายามมีสติเพราะหน้าที่ที่สำคัญยังไม่สิ้นสุดลงจนกว่าเราจะได้เจอหน้ากัน สู้สู้..

เข้าไปถึงพยาบาลผู้ช่วยกับคุณหมอวิสัญญีก้อเริ่มทำหน้าที่ของตัวเอง เริ่มจากบล็อคหลังแม่ คุณหมอให้แม่เกร็งตัวและทำตัวโค้งงอหลังให้มากที่สุดมีคนมาจับแม่หลายคน เริ่มชาไม่รู้สึกเจ็บตั้งแต่ช่วงใต้หน้าอกลงไป คุณหมอวีรศักดิ์เข้ามาเตรียมผ่าท้องแม่แล้วนะ แม่มองเวลาก้อประมาณ 21.54 ... เริ่มนับถอยหลังแม่รู้สึกชาแต่รู้สึกตลอดว่าคุณหมอทำอะไรกับท้องแม่บ้าง ตื่นเต้นมากอีกแปปเดียวเราก้อจะได้เจอหน้าหนูแล้ว

แม่คอยหันไปมองหน้าจอเครื่องวัดความดันกับชีพจรของแม่เพื่อคอยมองเวลาตลอด 22.02 คุณหมอก้อให้สัญญาณกับพยาบาลว่าพร้อมที่จะเอาหนูออกมาจากท้องแม่แล้ว คุณหมอวิสัญญีคอยกระซิบบอกแม่ตลอดว่ากำลังทำอะไรกับท้องแม่ แถมบอกด้วยว่าหนูตัวโตใช้ได้เลยเห็นจู๋หนูแล้วด้วย (แม่กับปาป๊าไม่แน่ใจว่าหนูจะเป็นชายหรือหญฺงเพราะหนูไม่ยอมให้เห็นชัดๆเลยเวลาอัลตร้าซาวน์) 22.04น. คุณหมออุ้มหนูออกมาจากท้องแม่แล้ว หนูร้องเสียงดังจนพยาบาลแซวเลยล่ะ เค้าอุ้มหนูไปเช็ดตัว แม่ได้ยินพยาบาลพูดบอกน้ำหนักหนูว่า 3,050 กรัม ตัวยาว 53 ซม. แม่คอยหันมองหนูทั้งตื่นเต้นแล้วก้อดีใจมากที่เห็นหนูปลอดภัย แขนขาสมบูรณ์ แล้วเค้าก้อห่อตัวหนูอุ้มมาให้แม่ดู หนูสบตาแม่ด้วยนะ แล้วก้อหอมหนูถึงสองครั้ง หนูตัวหอมอุ่นเชียวลูก แล้วเค้าก้อให้แม่ดูข้อเท้าหนูที่ติดชื่อของแม่ไว้ เสร็จแล้วก้ออุ้มหนูไปที่ห้องเนอสเซอรี่ จากนั้นแม่กับหนูก้อไม่ได้เจอกันเลย ได้คอยแต่บอกปาป๊าไปถ่ายรูปหนูมาให้แม่ดู

เช้าวันจันทร์ที่ 22 มิย.52 6.00น.พยาบาลมาถอดสายน้ำเกลือกับสายปัสสาวะ แม่รีบพยายามหัดลุกเดินเพื่อจะได้ไปหาหนูเพื่อลองให้หนูดูดนมแม่ครั้งแรก แม่ตื่นเต้นมากที่จะได้อุ้มหนูครั้งแรกนะลูก